Resonance: A Plague Tale Legacy - Review

Τέσσερα περίπου χρόνια μετά το A Plague Tale: Requiem, η Asobo Studio επιστρέφει στη σειρά που την καθιέρωσε στη βιομηχανία των video games, με ένα prequel που διακρίνεται για το έντονο ελληνικό στοιχείο του. To Resonance: A Plague Tale Legacy μας ταξιδεύει στη Μινωική Κρήτη, και μας δίνει τη δική του εκδοχή για τον γνωστό μύθο του Μινώταυρου, ενώ παράλληλα ρίχνει φως στα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή της Sophia, ενός χαρακτήρα που γνωρίσαμε στο δεύτερο κεφάλαιο της σειράς.

Εφιάλτες και οράματα

Η νέα δημιουργία της γαλλικής εταιρείας πλασάρεται ως prequel, μιας και λαμβάνει χώρα 15 χρόνια περίπου πριν τα γεγονότα του Innocence και του Requiem, αλλά στα δικά μας μάτια μοιάζει περισσότερο με ένα αυτόνομο spin-off. Ως εκ τούτου, μπορείτε να το απολαύσετε ακόμη και αν δεν έχετε παίξει τα προηγούμενα κεφάλαια της σειράς.

Ξετυλίγοντας το κουβάρι

Το Resonance: A Plague Tale Legacy παρουσιάζει αρκετές διαφορές σε επίπεδο gameplay, τις οποίες και θα αναλύσουμε παρακάτω, εντούτοις πρόκειται ξεκάθαρα για ένα story-driven Action-Adventure. Αυτή τη φορά η ιστορία έχει ακόμα μεγαλύτερο μυστήριο και ξεδιπλώνεται με πιο αργούς ρυθμούς, επιτυγχάνοντας να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του παίκτη. Στο επίκεντρό της βρίσκεται ο μύθος του Μινώταυρου, ο οποίος ωστόσο παραλλάσσεται για να εξυπηρετήσει τον σκοπό της αφήγησης, επιφυλάσσοντας παράλληλα αρκετές ανατροπές.

Στο μεγαλύτερο μέρος της περιπέτειάς σας, η Sophia συντροφεύεται από δύο δευτερεύοντες χαρακτήρες, τη Leni και τον Faro. Η Leni είναι η πιο στενή σας φίλη, ενώ ο Faro ανέλαβε την ανατροφή σας μετά τον θάνατο του πατέρα σας. Οι σεναριογράφοι αφιερώνουν αρκετό χρόνο στην ανάπτυξη των δύο αυτών χαρακτήρων, θέλοντας να ενισχύσουν τον συναισθηματικό δεσμό σας μαζί τους. Η προσπάθεια αυτή στέφεται σε γενικές γραμμές με επιτυχία, έστω κι αν ο συναισθηματικός φόρτος κάποιων αποφάσεων δεν έχει άμεσο αντίκτυπο στην έκβαση της ιστορίας.

Χαρτί και φως

Το Adventure στοιχείο είναι πολύ πιο έντονο στο τρίτο κεφάλαιο της σειράς, καθώς καλείστε να βασιστείτε στις σημειώσεις ενός βιβλίου για να βρείτε τον δρόμο σας, αλλά και να επιλύσετε δεκάδες περιβαλλοντικούς γρίφους. Στα πρώτα κεφάλαια της ιστορίας, το βιβλίο σας αποτελεί τον μοναδικό μηχανισμό pathfinding που έχετε στη διάθεσή σας, και θα πρέπει να το μελετήσετε προσεχτικά, παρατηρώντας τόσο τις σελίδες του όσο και τον κόσμο γύρω σας, ώστε να επιλέξετε το κατάλληλο μονοπάτι.

Σε ότι αφορά τους γρίφους, οι περισσότεροι εξ' αυτών σχετίζονται με το φως. Η Sophia έχει πρόσβαση σε ένα μινωικό τεχνούργημα, που εφευρέθηκε από τον ίδιο τον Δαίδαλο, το οποίο μπορεί να ενεργοποιήσει διάφορα βάθρα, αλλά και να αντικατοπτρίσει το φως, αποκαλύπτοντας κρυφά σύμβολα.

Οι πιο απλοϊκοί γρίφοι περιλαμβάνουν τον αντικατοπτρισμό του φωτός, ώστε να ανακαλύψετε σύμβολα ή το μονοπάτι που θα σας επιτρέψει να αποφύγετε τις θανατηφόρες παγίδες, ωστόσο σταδιακά τα puzzles γίνονται όλο και πιο περίπλοκα. Πιο συγκεκριμένα, θα πρέπει να περιστρέψετε κάτοπτρα ώστε να κατευθύνετε το φως πάνω σε πόρτες και καθρέφτες ή ακόμα και να διαθλάσετε το φως, ώστε τα χρώματά του να ενεργοποιήσουν διακόπτες.

Ο βαθμός δυσκολίας των γρίφων ποικίλλει και για να είμαστε ειλικρινείς σε κάποιες περιπτώσεις παιδευτήκαμε. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάστηκε να ζητήσουμε κάποια hints από τον εκάστοτε NPC, τα οποία μας βοήθησαν να βρούμε τη λύση. Καλώς ή κακώς, τα hints αυτά ποτέ δεν σας δίνουν μασημένη τροφή· απλώς σας βοηθούν να κατανοήσετε καλύτερα τους μηχανισμούς που διέπουν κάθε γρίφο.

Μια κουραστική και επαναλαμβανόμενη διαδικασία

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα κεφάλαια, τα οποία εστίαζαν στην αθόρυβη εξουδετέρωση των εχθρών, το Resonance: A Plague Tale Legacy σας ρίχνει στο πεδίο της μάχης, απέναντι σε πολυάριθμους αντιπάλους. Στη θεωρία, το σύστημα μάχης έχει αρκετά μεγάλο βάθος, μιας και μπορείτε να αποκρούσετε ορισμένες επιθέσεις, να χρησιμοποιήσετε αντικείμενα, όπως μπουκάλια και μαχαίρια για να ζαλίσετε τους αντιπάλους σας, να κλωτσήσετε τους εχθρούς ή ακόμη και να χρησιμοποιήσετε το grappling hook σας για να τους τραβήξετε προς το μέρος σας.

Στα πρώτα chapters, οι μάχες όντως είναι αρκετά απαιτητικές, όμως στην πορεία όταν έχετε συλλέξει αρκετά charms και έχετε αναβαθμίσει τα skills σας, η Sophia είναι απλά πανίσχυρη. Λόγου χάρη, κάθε φορά που εξοντώνετε έναν αντίπαλο, πέφτει ένα μαχαίρι, το οποίο μπορείτε να εκτοξεύσετε στον επόμενο για τον ζαλίσετε και να τον αποτελειώσετε με ένα χτύπημα. Η διαδικασία αυτή μπορεί να επαναληφθεί μέχρι να εξολοθρεύσετε όλους τους εχθρούς.

Όταν το παιχνίδι προσπαθεί να ανακατέψει την τράπουλα και να προσφέρει λίγη παραπάνω ποικιλία με την εισαγωγή των corrupted εχθρών είναι πολύ αργά, καθώς ο παίκτης έχει σχεδόν φτάσει στο τέλος της ιστορίας. Για να το θέσουμε με ποδοσφαιρικούς όρους, είναι σαν τους προπονητές που σπαταλούν ένα ολόκληρο ημίχρονο και αποφασίζουν να κάνουν αλλαγές στις καθυστερήσεις του αγώνα.

Το στοιχείο του stealth μπορεί να έχει παραγκωνιστεί κάπως, εντούτοις εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα βασικά θεμέλια του Resonance: A Plague Tale Legacy. Σε αρκετά κεφάλαια της ιστορίας, καλείστε να αποφύγετε ένα μυστηριώδες πλάσμα, που μοιάζει με ιπτάμενο σκουλήκι, και κάθε αποτυχημένη προσπάθεια ισοδυναμεί με instadeath. Η μοναδική άμυνα που έχετε απέναντι σε αυτό το πλάσμα είναι το φως, οπότε είτε θα πρέπει να μετακινηθείτε αθόρυβα προς κάποιον αναμμένο πυρσό, είτε να τρέξετε γρήγορα προς την κοντινότερη πηγή φωτός.

Η σημαντική απουσία

Το ελληνικό στοιχείο είναι ιδιαίτερα έντονο στο νέο κεφάλαιο της σειράς, καθώς πέρα από τη μινωική θεματολογία, έχουμε την ομογενή ηθοποιό Άννα Δημητρίου στον ρόλο της Sophia, αλλά και αρκετά μουσικά θέματα που ερμηνεύονται στα ελληνικά. Παρόλα αυτά, τα ελληνικά voice-overs λάμπουν δια της απουσίας τους. Κατανοούμε ότι τα production values δεν είναι αυτά ενός AAA τίτλου, εντούτοις θα μπορούσε να είχε γίνει μια προσπάθεια για localization έστω στα μενού και στους υπότιτλους. Παρόλα αυτά, το soundtrack του Olivier Deriviere, το οποίο ερμηνεύεται από την Amalgamation Choir, μια γυναικεία χορωδία που απαρτίζεται από Κύπριες τραγουδίστριες, κλέβει στην κυριολεξία την παράσταση, όντας ότι καλύτερο έχουμε ακούσει τη φετινή περίοδο.

Θα πρέπει βέβαια να σημειώσουμε ότι ο ηχητικός τομέας αμαυρώνεται από κάποια bugs, καθώς ο ήχος σε ορισμένες μάχες παραμορφώνει. Αρχικά νομίσαμε ότι πρόκειται για κάποιο πρόβλημα με τα ενσωματωμένα ηχεία της οθόνης μας, εντούτοις η κατάσταση δεν διορθώθηκε ακόμη και όταν χρησιμοποιήσαμε τα επίσημα ακουστικά της Microsoft για το Xbox Series X. Παρότι έχει μεσολαβήσει ένας περίπου μήνας από την κυκλοφορία του παιχνιδιού, δεν έχει ακόμη κυκλοφορήσει κάποιο patch που να επιλύει το συγκεκριμένο ζήτημα.

Η Zouna στα καλύτερά της

Η Asobo Studio χρησιμοποίησε την in-house μηχανή γραφικών Zouna για την ανάπτυξη του Resonance: A Plague Tale Legacy και το αποτέλεσμα πραγματικά την δικαιώνει, παρά την απουσία του ray tracing. Τα περιβάλλοντα έχουν σχεδιαστεί με μεγάλη λεπτομέρεια και παρουσιάζουν σημαντική ποικιλία, τόσο από καλλιτεχνικής όσο και από αρχιτεκτονικής πλευράς. Στο κομμάτι του performance δεν παρατηρούνται πτώσεις του frame rate, και ο τίτλος τρέχει άνετα στα 60fps στο σχετικό mode γραφικών, αν και η χρήση του dynamic resolution scaling είναι αισθητή σε αρκετές περιπτώσεις.

Το review βασίστηκε στη ψηφιακή έκδοση του παιχνιδιού, η οποία μας παραχωρήθηκε από την Focus Entertainment.